Συνάντηση πολιτιστικών φορέων για τη δημιουργία πιλοτικού δικτύου φεστιβάλ

Συνάντηση πολιτιστικών φορέων για τη δημιουργία πιλοτικού δικτύου φεστιβάλ

Το φεστιβάλ Αισχύλεια ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου και έπειτα από πρόσκληση του καλλιτεχνικού του διευθυντή Νίκου Θεοδωρόπουλου πήρε μέρος στην ημερίδα που φιλοξενήθηκε στο αμφιθέατρο του Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού με στόχο την οργάνωση ενός πιλοτικού «δικτύου» Περιφερειακών πολιτιστικών φορέων που δραστηριοποιούνται ανά την Ελλάδα και διοργανώνουν φεστιβάλ.

Εκπρόσωποι για το φεστιβάλ, ο Γαβριήλ Καμπάνης υπεύθυνος του φεστιβάλ, πρόεδρος της Κοινωφελούς επιχείρησης του Δήμου Ελευσίνας και ο  Γιώργος Σκιάνης, υπεύθυνος του εικαστικού προγράμματος του φεστιβάλ.

Ο Γαβριήλ Καμπάνης τοποθετήθηκε για τη σημασία δημιουργίας ενός τέτοιου δικτύου, όπως επίσης, κατέθεσε την εμπειρία του  σχετικά με τις ανάγκες, τις δυσκολίες και τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν σχετικά με τη διοργάνωση και τη διαχείριση των ανά τόπους φεστιβάλ.

Κεντρικοί ομιλητές του πάνελ εκτός από την κα Κονιόρδου και τον κο Θεοδορόπουλο, ήταν οι: Κέλλυ Διαπούλη, Καλλιτεχνική Διευθύντρια Ελευσίνας 2021, Βίκυ Μαραγκοπούλου, τ. Καλλιτεχνική Διευθύντρια Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας και Σταύρος Μπένος, Πρόεδρος εταιρείας ΔΙΑΖΩΜΑ.

Διαβάστε αναλυτικά την τοποθέτηση του κου Γαβριήλ Καμπάνη:

Τα Φεστιβάλ εντάσσονται στην Πολιτιστική Στρατηγική των χωρικών ενοτήτων που τα διοργανώνουν. Επειδή υπάρχει ποικιλομορφία στοχεύσεων στις διάφορες περιοχές, είναι προφανές τα κατά τόπους Φεστιβάλ να έχουν διαφορετικές προτεραιότητες.

Τα ερωτήματα που αναφύονται είναι: Έχουν όλες οι περιοχές Πολιτιστικές Στρατηγικές;  Έχουν όλες μελέτες ή βρίσκονται σε εμπειρικό επίπεδο;

Η απάντηση των ανωτέρω ερωτημάτων μας κατευθύνει στη σωστή αξιολόγηση του είδους της συνεργασίας και της αμοιβαιότητας μεταξύ του Φεστιβάλ και της Περιφέρειας.

Όσον αφορά, συγκεκριμένα, το Φεστιβάλ «Αισχύλεια» κατά το παρελθόν έχει υπάρξει συνεργασία με το Φεστιβάλ Αθηνών στο έργο «Αίας», σε σκηνοθεσία του Θ. Τερζόπουλου και σκηνικά του Γ. Κουνέλη, ενώ συστηματικά φιλοξενούμε συμπαραγωγές του Φεστιβάλ Αθηνών και του Κρατικού Θεάτρου.

Θεωρούμε ότι υπάρχει γόνιμο έδαφος συνεργασίας, αρκεί αυτή να γίνεται έγκαιρα και επ’ ωφελείαν των δύο πλευρών. Επίσης, θεωρούμε, εν γένει, τα Φεστιβάλ σημαντικό θεσμό που αναζωογονεί πολύπλευρα τη ζωή μιας περιοχής. Έτσι, ένα δίκτυο Φεστιβάλ ανταλλαγής απόψεων και παραγόμενων πολιτιστικών προιόντων, κατ’ αρχάς, μας βρίσκει σύμφωνους. Τα Φεστιβάλ, ιδίως εκείνα που έχουν ως κορμό τους το Θέατρο και τη θεατρική παιδεία, προσφέρουν ένα ανεπανάληπτο εκπαιδευτικό ρόλο, χωρίς να υπονοείται ότι και τα άλλα καλλιτεχνικά είδη έχουν μικρότερη συμβολή.

Εδώ, πρέπει να επανέλθουμε και πάλι στο ζήτημα της στρατηγικής πολιτικής των περιοχών.  Παραδείγματος χάριν, το 1975 που ιδρύθηκε το Φεστιβάλ «Αισχύλεια», η τότε δημοτική αρχή το είδε ως ένα μέσο που θα αναδείκνυε το φωτεινό πρόσωπο της πόλης, το κρυμμένο πίσω από τους καπνούς της ανεξέλεγκτης βιομηχανικής δραστηριότητας. Αργότερα, με συστηματικό τρόπο, κυρίως από το 2003, θελήσαμε να αλλάξουμε την στερεοτυπική εικόνα της πόλης. Ο Δήμος επένδυσε στον πολιτισμό και τα αποτελέσματα είναι προφανή.

Θα λέγαμε, έτσι, γενικότερα, ότι ένα ζήτημα είναι η αναβάθμιση των καλλιτεχνικών επιλογών αλλά ένα σημαντικότερο είναι αυτή καθ’ αυτή η ταυτότητα του Φεστιβάλ. Όσα κατάφεραν να έχουν μια διακριτή και ισχυρή ταυτότητα και εξ’ αυτών ένα αναγνωρίσιμο brand name, όχι μόνο επιβίωσαν στην περίοδο της κρίσης αλλά αναπτύχθηκαν ακόμη περισσότερο.

Το να αναφερθεί, ακόμα, η στενή σχέση του Φεστιβάλ «Αισχύλεια» με τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας είναι περιττό. Η Ελευσίνα, ίσως, να αποτελεί ένα καλό δείγμα για τη χώρα μας, όσον αφορά τον τρόπο οργάνωσης, παραγωγής και διεύθυνσης του Φεστιβάλ και θα ήταν χρήσιμο κάποτε αυτό να καταγραφεί και να αξιολογηθεί.