ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΗΜΟΥ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ

Η Βυζαντινή Τέχνη δεν αποτέλεσε ποτέ μια στείρα και κενή έκφραση αφηρημένων εννοιών και λόγου. Αντιθέτως, από την αρχή έγινε το μέσο μέσα από το οποίο ο άνθρωπος θα μπορούσε να συμπληρώσει την ολοκλήρωσή του, να επαναπροσδιορίσει την ταυτότητα της παρουσίας του.

Με γραφή ξεκάθαρη και φωτεινή γίνεται ο φάρος που φωτίζει το ταξίδι του κάθε ανθρώπου αλλά συγχρόνως είναι και μια ανεξάντλητη πηγή όπου ξεδιψά η ψυχή κάθε διψασμένου. Απαλλαγμένη από κάθε είδους απατηλό συναισθηματισμό ανοίγει διάπλατα έναν δίαυλο επικοινωνίας του Θείου με το ανθρώπινο και αντίστροφα.

Δίχως ν’ αποτελεί η ίδια ένα εικαστικό δρώμενο, αντλεί στοιχεία από αυτό και κινούμενη πέρα από κάθε φθαρτή και πεπερασμένη έκφραση, εκτινάσσεται στην σφαίρα της δημιουργίας μιας κοινωνίας ζωντανών προσώπων, που αξιώθηκαν της Θείας Χάριτος.

Με τον ζωγραφικό λόγο των Φαγιούμ,, της ομώνυμης πόλης της Αιγύπτου ιστορημένα από τους εκεί Έλληνες ζωγράφους, ν’ αγγίζει περισσότερο την Θεολογική έκφραση της Εκκλησίας, η ορθόδοξη εικονογραφία έχει μια σταθερή και αναμφίβολη θέση στην καρδιά του λαού.

Η φορητή εικόνα, γεννήθηκε στις πρώτες χριστιανικές κοινότητες, όταν οι Πατέρες της Εκκλησίας διέγνωσαν την ανάγκη προβολής προτύπων όχι μόνο προς μίμηση αλλά και ενίσχυση των πιστών σε δύσκολους καιρούς και κάτω από αντίξοες συνθήκες ζωής. Για να μπορέσει όμως η εικόνα να κατακτήσει την θέση που της αξίζει και να διαφανεί η σπουδαιότητα της ύπαρξής της, πέρασε από πολλούς κλυδωνισμούς και αναταράξεις, για να φθάσει να θριαμβεύσει με την 7η Οικουμενική Σύνοδο και τον ανάλογο εορτασμό της Κυριακής της Ορθοδοξίας.

Με γνώμονα λοιπόν την εξύψωση της πνευματικότητας και την ενδυνάμωση της ελεύθερης και δημιουργικής πολιτισμηκότητας, το εργαστήρι της Βυζαντινής Αγιογραφίας του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Ελευσίνας, με πάνω από πέντε χρόνια λειτουργίας και μ’ ένα φάσμα μαθητών απ’ όλες τις ηλικίες, εργάζεται αόκνως σε αυτή την κατεύθυνση.

Με υπόβαθρο την παράδοση της εικονογραφίας, που ξεκινάει από την περίφημη σχολή της Κωνσταντινούπολης, περνάει στην Νίκαια της Βυθηνίας, έρχεται στα καθ’ ημάς εδάφη –Μακεδονία και Κρήτη- και καταλήγει μέχρι τους σημερινούς ακάματους δασκάλους και εργάτες της εικονογραφίας, αλλά και με την αμέριστη συμπαράσταση της Διοίκησης του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Ελευσίνας, συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην αναζωγόνηση καθενός ξεχωριστά αλλά και της κοινωνίας μας γενικότερα.